Let's communicate.


e-mail: ianthedrummerr@yahoo.com

Blog Views

Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014

A few seconds of stress for a day of plenitude? / Λίγα δευτερόλεπτα άγχους για μία ημέρα πληρότητας;

Theoretically, the answer is just so clear. Someone would even call it a “silly question”. True, a silly question we fail to answer daily. I'll explain myself immediately.

There are specific habits and daily little tasks that can help every person experience a day’s end happily and with a sense of productivity and fullness too. It is that special moment, when meaningfulness and happiness merge into Eudaimonia. What else would one ask for besides being respectful of her or his self and experiencing a sweet night’s sleep?

Working-out, meditating, healthy eating and practicing kindness are a few tasks that would get our welfare up and running. Such habits are usually orbiting our heads as ideas but not everyone can simply turn ideas into sweat, action or generally something that takes place out of the “comfort zone”. And that’s the key in the whole situation.

How to manage getting in and out of our comfort zone?

But before experiencing that, one has to be able to dare. Dare to get out of your comfort zone. It has to happen in order to achieve progress.

Not having the ability to manage your exodus while exiting can lead to extreme stress and thus getting imprisoned in that zone for a long, long time.

Personally, I have experienced two ways to successfully break through the comfortable, flabby prison.

First, accept that you will experience about a minute of major unwillingness and negativity. After that minute passes by, I usually forget my previous negative thoughts on my task and a new productive program is installed in my brain.

So, accept it. Actually, not just accept it. Need it. You just keep pushing forward and the only way that feeling can go is away from you. Every single time you do that you will be less and less unwilling to move on, until that negativity dies out.

Secondly, expand the comfort zone! How is this supposed to happen? By turning the task into a habit. That is when you feel more than eager to act and there are no tiny voices in your head shouting excuses.

So, next time you ask yourself the question expressed in the title of the article make sure to give the correct, extremely simple answer. Jump straight into the fight and make sure to get a little more space for your comfort zone to expand.

Then, you win! Congratulations!



Λίγα δευτερόλεπτα άγχους ή μία ημέρα πληρότητας; 


Θεωρητικά, η απάντηση είναι τόσο απλή. Κάποιος θα θεωρούσε την ερώτηση χαζή. Ακριβώς, μια χαζή ερώτηση στην οποία οι περισσότεροι άνθρωποι αποτυγχάνουν να απαντήσουν, καθημερινά. Θα εξηγηθώ αμέσως.


Υπάρχουν συγκεκριμένες συνήθειες ή καθημερινοί μικροί στόχοι που μπορούν να βοηθήσουν κάθε άνθρωπο να βιώσει το τέλος κάθε ημέρας με χαρά και μια αίσθηση πληρότητας. Είναι εκείνη η ιδιαίτερη στιγμή όπου η χαρά και η ουσία συγχωνεύονται στην έννοια της Ευδαιμονίας. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από τον σεβασμό προς τον εαυτό του και έναν γλυκό βραδινό ύπνο;

Η εκγύμναση του σώματος, ο διαλογισμός, η υγιεινή διατροφή και η εξάσκηση της καλοσύνης είναι μερικές πράξεις που μπορούν να ενδυναμώσουν και να θωρακίσουν την ευημερία μας. Αυτές και άλλες τέτοιες συνήθειες συνήθως βρίσκονται σε τροχία γύρω από το κεφάλι μας ως ιδέες αλλά λίγοι είναι αυτοί που έχουν την ικανότητα να μετατρέψουν τις ιδέες σε ιδρώτα, πράξη και γενικότερα σε κάτι το οποίο συνήθως γίνεται έξω από τη «ζώνη άνεσής» μας. Αυτό είναι το κλειδί σε όλη την υπόθεση.

Πως να εξασφαλήσω την επιτυχή είσοδο και έξοδό μου από τη ζώνη άνεσής μου; 


Αλλά πρωτού καν γίνει αυτό, πρέπει να τολμήσω την έξοδο από αυτή τη ζώνη, διαφορετικά δε θα υπάρξει ποτέ πρόοδος.


Επίσης, το να πραγματοποιήσεις έξοδο ενώ δεν έχεις την ικανότητα να το ελέγξεις όλο αυτό, μπορεί να προκαλέσει τεράστια επίπεδα άγχους και ίσως ακόμη και να σε κρατήσει στη ζώνη για πολύ καιρό. 


Προσωπικά, έχω βιώσει δύο τρόπους ώστε να αποδράω από την άνετη, πλαδαρή φυλακή.


Αρχικά, δέξου ότι θα βιώσεις έντονη απροθυμία και αρνητικότητα προς τον στόχο σου για περίπου ένα λεπτό. Συνήθως, όταν περνά αυτό το λεπτό έχω ήδη ξεχάσει τις αρνητικές μου σκέψεις και ένα νέο πρόγραμμα έχει ήδη εγκατασταθεί στον εγκέφαλό μου που με βοηθά να εκπληρώσω τον στόχο.


Επομένως, δέξου το. Για την ακρίβεια, όχι απλά να το δεχθείς αλλά να νιώσεις την ανάγκη να βιώσεις αυτό το αρνητικό συναίσθημα. Να επιτεθείς κατά μέτωπο σε αυτήν την αρνητικότητα έως ότου αρχίσει να αποχωρεί. Κάθε φορά θα νιώθεις όλο και λιγότερο απρόθυμος να ολοκληρώσεις τον στόχο σου μέχρι που μία μέρα δε θα υπάρχει ίχνος αυτής της αρνητικότητας.


Ο δεύτερος τρόπος είναι να επεκτείνεις την ζώνη άνεσής σου! Πώς θα γίνει κάτι τέτοιο; Μετατρέποντας τον στόχο σε καθημερινή συνήθεια. Τότε θα νιώθεις πιο πρόθυμος από ποτέ να δράσεις και οι μικρές φωνές στο μυαλό σου που κραυγάζουν δικαιολογίες θα πάψουν.


Άρα, την επόμενη φορά που θα αναρρωτηθείς την ερώτηση του τίτλου να είσαι σίγουρος ότι θα δώσεις την σωστή και πολύ απλή απάντηση. Όρμα στην μάχη και σιγουρέψου ότι θα γυρίσεις με λίγο περισσότερο χώρο για τη ζώνη άνεσής σου!






Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013

Γράφεται Ιστορία και εσύ;

Σκέψου πόσο λίγος θα νιώσεις όταν συνειδητοποιήσεις ότι την ώρα που γραφότανε Ιστορία, εσύ απολάμβανες τις ψευδαισθήσεις του μικροκόσμου σου.


Μη λυπάσαι για το μέλλον.

Μη λυπάσαι για το μέλλον. Μπροστά σου είναι. Για τις μέρες που πέρασανε και ίχνος πάνω σου δεν αφήσανε να λυπάσαι.

Τετάρτη 19 Ιουνίου 2013

Περί ΕΡΤ και όχι μόνον.

ΕΡΤ δε σημαίνει μόνο Στάη, "Εurovision" και "Ατρόμητοι", για να λες "δε με νοιάζει για την ΕΡΤ".
ΕΡΤ σημαίνει:

-Πομποί οι οποίοι είναι ενταγμένοι σε σχέδιο του Στρατού σε περίπτωση κρίσης ή πολεμικής σύρραξης. Με το "μαύρο" που έπεσε το σχέδιο διαχείρισης κρίσεων αυτομάτως τέθηκε εκτός λειτουργίας, και είναι ακόμη εκτός λειτουργίας!

-Μέσω συχνοτήτων της ΕΡΤ εκδίδονται και διασφαλίζεται η μυστικότητα των θεμάτων των Πανελληνίων.

-Τα δορυφορικά κανάλια της ΕΡΤ είναι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος επικοινωνίας της ομογένειας με την Ελλάδα. Πάνω από 350.000 μόνιμοι συνδρομητές της ΕΡΤ βρίσκονται σε ΗΠΑ και Καναδά. Πάνω από 350.000 οικογένειες χάσανε την οπτικοακουστική τους επαφή με την Ελλάδα και τα ελληνικά.

-Για ορισμένες ακριτικές περιοχές της Ελλάδας στη Μακεδονία και το Ανατολικό Αιγαίο, η ΕΡΤ είναι το μόνο ελληνόφωνο δίκτυο καθώς συχνότητες από τα Σκόπια και την Τουρκία παρεμβάλλονται συνεχώς. Φυσικά τα ελληνικά ιδιωτικά κανάλια δεν ενδιαφέρονται για τους 500 και 200 κατοίκους σε κάθε άκρο της Ελλάδας. Χωρίς την ΕΡΤ, το 35% της Ελλάδας (γεωγραφικά) μένει εκτός οπτικοακουστικού δικτύου. 

-Τα ραδιοφωνικά προγράμματα που όντως παίζουν και άλλη μουσική πέρα από τα τουρκο-σκυλάδικα και τα ανάλαφρα beats συνοδευόμενα από ηλίθιους στίχους.

-Χιλιάδες εργαζόμενοι που δεν είναι διορισμένοι και δε παίρνουν περισσότερα από κάθε άλλον εργαζόμενο.

ΕΡΤ δε σημαίνει μόνο Στάη, "Εurovision" και "Ατρόμητοι", για να λες "δε με νοιάζει για την ΕΡΤ".

Σε ενοχλεί να πληρώνεις 4 ευρώ το μήνα για 4 κανάλια (που δε παίζουν τούρκικα και δε δείχνουν ξέκωλα) και ένα σωρό ραδιοφωνικούς σταθμούς και τις λειτουργίες που αναφέρω παραπάνω αλλά από την άλλη δε σε πειράζει να πληρώνεις 50 ευρώ το μήνα για ιδιωτικά κανάλια που εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα και μόνον. 

Το ξέρεις ότι πληρώνεις τα ιδιωτικά κανάλια; Ξέρεις ότι τα δάνεια που λαμβάνουν τα ιδιωτικά κανάλια (πανελλαδικής εμβέλιας - Mega, Ant1 κλπ) προέρχονται από το ΔΝΤ και κατ΄επέκταση χρεώνονται στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας; 

Τώρα που η ΕΡΤ κλείνει ξέρεις ποιος θα τα αναλάβει όλα αυτά; Ή η Digea ή η Nova σε συνεργασία με τον νέο φορέα, γιατί είναι οι μόνες εταιρίες πλέον με τις αντίστοιχες δυνατότητες. Και ξέρεις πόσο νοιάζονται αυτοί για τις ακριτικές περιοχές, τη διαχείρηση κρίσεων και συρράξεων, την ομογένεια και την αντικειμενική ενημέρωση; Καθόλου.

Αντικειμενική ΔΕΝ ήταν η ενημέρωση της ΕΡΤ τόσα χρόνια, αλλά τώρα έχει γίνει πολύ ενδιαφέρουσα στροφή στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Πριν μιλήσεις να σκέφτεσαι. Πριν αποφασίσεις μάθε.

Προς την ΕΡΤ τώρα:

Καλά θα κάνουν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ να αποδειχθούν αντάξιοι της αλληλεγγύης του κόσμου και να πετάξουν έξω από την ΕΡΤ τα κομματόσκυλα που όταν βγαίνουν στον αέρα μετατρέπουν το πλατό σε προεκλογική διαφήμιση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ακόμη και τώρα! Καλά θα κάνουν εκεί στην ΕΡΤ να σταματήσουν να μιλάνε για νίκη γιατί έτσι εφησυχάζουν τους "νοικοκυραίους" και εξαγριώνουν τον αλληλέγγυο λαό. Νίκη θα υπάρξει με πτώση της συγκυβέρνησης και επίσημη άρνηση των Μνημονίων και απελευθέρωση από την κατοχή.

Η ΕΡΤ ΠΡΕΠΕΙ να μετατραπεί σε κανάλι πραγματικής ενημέρωσης του λαού σχετικά με τα εγκλήματα της κυβέρνησης. Σφάζουν την Ελλάδα, δεν αρκεί να φύγει το μαύρο. 

Ο αγώνας για την ΕΡΤ θα αυτοαναιρεθεί εάν σταματήσει στην ΕΡΤ!

Ο κόσμος είναι πίσω σας και περιμένει, μη τολμήσετε να κάνετε πίσω.



Κυριακή 9 Ιουνίου 2013

Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

Η τέχνη της υποχώρησης.

Η επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα λεν. Όχι αν έχεις να αντιμετωπίσεις τη Λερναία Ύδρα, μαζί και όλα τα κεφάλια της! Δε ξέρω για εσάς, αλλά εμένα κάπως έτσι μου φαντάζει η σύγχρονη κοινωνική μας φθορά, σα τη Λερναία Ύδρα. Ένα πρόβλημα με τόσες πολλές εκφράσεις και έναν τέλειο μηχανισμό άμυνας που χρησιμοποιεί κάθε λύση σου σαν πηγή για δύο νέα προβλήματα. 

Ο Ηρακλής έσυρε το θηρίο μακριά απ΄τη λίμνη, για να μη τον σύρει στο βυθό, και όταν είδε ότι σε κάθε κομμένο κεφάλι φύτρωναν δύο νέα, έβαλε τον Ιόλαο να καυτηριάσει τα αντίστοιχα σημεία της Ύδρας. Από τον Μύθο ορμώμενοι οι Έλληνες, χρόνια μετά, έσυραν τον τεράστιο στόλο των Περσών στα στενά της Σαλαμίνας και έτσι τον νίκησαν. Μπορώ να συνεχίσω με πολλά παραδείγματα.

Αρκετά με τους συμβολισμούς όμως.

Μέσα σε αυτό το χωροχρονικό μπουρδέλο που ζούμε σήμερα, δε θέλει και πολύ φαντασία για να δεις τον εαυτό σου ως Ηρακλή και την παρακμή ως Θηρίο. Και πόσες φορές δεν έχουμε πει "δε πάει άλλο" και "πότε θα ξυπνήσει ο κόσμος;" και άλλα τέτοια;

Αλλά και σε προσωπικό επίπεδο, πόσες φορές έχεις νιώσει ότι συμπιέζεσαι τόσο που θα σπάσεις σε χίλια κομμάτια; Είτε για τα φράγκα που φεύγουν, είτε για τα όνειρα σου που μοιάζουν πιο δύσκολα να τα πιάσεις και απ΄τη "χρυσή σφαίρα" στο Quidditch του Harry Potter!

Όποιο και να είναι το πρόβλημά σου, η αλήθεια είναι ότι οι δικοί σου χειρισμοί είναι αυτοί που μετράνε και όχι των άλλων. 

Σήμερα, σε μια τέτοια συγκυρία βρισκόμαστε είτε το δεις συλλογικά, είτε προσωπικά, τουλάχιστον για τους περισσότερους από εμάς. Είναι η στιγμή που πρέπει να σταθείς λίγο και να αναρρωτηθείς διάφορα πράγματα. 

Τι αξίζει για τη ζωή μου;

Φέρομαι ηθικά και λογικά στους συνανθρώπους μου ή μήπως είμαι και εγώ πομπός αλλόκοτων συνηθειών και κόμπλεξ που μεταδόθηκαν από γεννιά σε γεννιά;

Κάνω κάτι επειδή το νιώθω ή επειδή "έτσι πάει"; 

Σέβομαι τη γειτονιά μου, την πόλη μου και το ευρύτερο περιβάλλον μου; 

Ο εχθρός είναι κάποιο άλλο πρόσωπο ή το πρόσωπο στον καθρέφτη;

Μερικές φορές, η υποχώρηση, ή για να το πω καλύτερα, το να σύρεις τον εχθρό σου έξω από την έδρα του, και η ανασύνταξη είναι πολύ σπουδαία πράγματα.

Πρωτού επιτεθείς, φρόντισε να έχεις σχέδιο και πάνω από όλα ένα ξεκάθαρο, υγιές όραμα!



Πέμπτη 9 Μαΐου 2013

Τα ανθρωποσφαγεία.


Έχεις δύο άτομα που κάθονται σε μια καρέκλα και μπροστά τους έχουν μια οθόνη. 

Ο πρώτος γίνεται χρυσαυγίτης.
Ο δεύτερος γίνεται "αναρχικός".
(Οι τίτλοι θα μπορούσαν να είναι και αρκετοί άλλοι. Επίσης η οθόνη δεν ευθύνεται 100%, παίζουν ρόλο και οι καταβολές του εκάστοτε ατόμου.)

Κανείς τους δε σκέφτεται ότι πρέπει να σηκωθεί απ΄την καρέκλα του και να αλλάξει το άμεσο περιβάλλον του για το καλό των παιδιών του. Κανείς δε σκέφτεται ότι ρίζα της παρακμής είναι η παράδοση του μυαλού του σε αυτή την οθόνη. Κανείς δε καταλαβαίνει ότι παραδόθηκε. Κάθε άλλο. 

Ως που μια μέρα είναι και οι δύο μέσα σε δύο ξεχωριστούς κόσμους όπου όλοι σε αυτούς τους κόσμους κάνουν με θρησκευτική ευλάβεια και σχιζοφρενική συνήθεια τις ίδιες τελετουργίες, αποκτούν δική τους διάλεκτο, χιούμορ, ίδιο μυαλό. Η "σφαγή" έχει ολοκληρωθεί. 

Όλη τους η ύπαρξη γυρνά γύρω από την αυτοεπιβεβαίωση των "ιδεών" τους και την ασφάλεια της κλίκας τους.

Κανείς τους δεν έχει αντιληφθεί τον ουσιαστικό εχθρό, ο οποίος ήδη από την κοιλιά της μάνας τους, τους εκπαιδεύει να μη τον βλέπουν.

Μαύρα πρόβατα, άσπρα πρόβατα, κόκκινα, μπλε. Το μαλλί τους καταλήγει σε διαφορετικές κερδοφόρες αποθήκες. Αλλά η σάρκα τους καταλήγει στο ίδιο λαίμαργο στομάχι.

Ο Φασισμός νίκησε. 
Η Ελευθερία χάθηκε.
Η Αλληλεγγύη κατάντησε ταμπού.
Ο Τόπος ετοιμάζει τα σκέλια του για έναν ακόμη βιασμό.
Τα Ανθρωποσφαγεία λειτουργούν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. 

Αλλά να ξέρεις, μερικές φορές αρκεί να χαλάσει ένα γρανάζι,
και τώρα τελευταία δε γυρνάω πολύ καλά, εσύ;