Let's communicate.


e-mail: ianthedrummerr@yahoo.com

Blog Views

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015

Στους φίλους.

Φίλε, σέρνεσαι από στιγμή σε στιγμή.
Βλέπω και το θηρίο, να σε τυλίγει,
κάθε μέρα το αγκαλιάζεις ξανά και ξανά.

Το γνωρίζεις σε κάθε του μορφή,
γνωρίζεις και ότι η αλλαγή επείγει,
μα κάθε μέρα τ΄αγκαλιάζεις ξανά και ξανά.

Είχα βαλτώσει και εγώ σε θέση αντίστοιχη,
κάθε βράδυ, παρ΄όλες μου τις μάχες,
στη φωτιά του καιγόμουν και γινόμουν στάχτες.
Η νύχτα σε κατάρα είχε μετατραπεί, ανίκητη. 

Μα το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί,
πνεύματος τροφή ειν'η θλίψη
κι όποιος δε τη γεύτηκε δε ψήλωσε
κι όποιος σχολείο δεν έκανε τη σήψη
δε γλίτωσε!
Ώριμα ή λαίμαργα θωρείς την παρακμή;

Κάθε συνήθεια κι ένα όχημα.
Κάθε όχημα και τόπος,
φτάνεις στην κορυφή σύντομα
ή στα γκρεμνά θα χαθεί όλος σου ο κόπος;

Φίλε, εγώ μονοπάτια χαράζω μακρινά,
το χέρι μου πλέον δε σε φτάνει,
στέκομαι όμως και σε περιγράφω ψυχρά.

Φρόντισε ν'ακούσεις τα λόγια αυτά καλά,
γιατί όποιος τον εαυτό του χάνει,
χάνει και εκείνους που ενδιαφέρονται πραγματικά.



















Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2015

Ingratitude / Αχαριστία

The most obvious indication of missing self-awareness, consciousness and total expression of pure stupidity is ingratitude.



Η προφανέστερη ένδειξη απουσίας αυτογνωσίας, συνείδησης και παντελούς έκφρασης αγνής ηλιθιότητας είναι η αχαριστία.

Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015

Ρένο, ένας βιολιστής του δρόμου.

Λίγο πριν τις 9 το βράδυ στον παγερό Βόλο, έξω από τον Άγιο Νικόλαο. Τα μαγαζιά στο εορταστικό τους ωράριο και η Ερμού θύμιζε κάτι από τις παλιές ένδοξες μέρες της, αρκετός κόσμος πηγαινοερχόταν και τα χνώτα τους λευκά, σαν το χιόνι που διακριτικά πλέον κυριαρχούσε στο γρασίδι και τις απάτητες γωνιές. Κάπου στο βάθος ένα βιολί ακούγεται, χωρίς ιδιαίτερη τεχνική αλλά με αδιασάλευτη συγκέντρωση και προσήλωση.

Πλησιάζω και βλέπω έναν γνωστό μουσικό του δρόμου, γνωστή φάτσα. Σίγουρα θα τον έχετε δει να σας χαμογελά ενώ διασχίζετε την Ερμού, όσοι έχετε βρεθεί στο Βόλο. Τον πλησιάζω και του πετώ ένα δίφραγκο στη θήκη, χαμογελά, πάω και στέκομαι δίπλα του. Του είπα καλή χρονιά, από τις μελωδίες του την ψιλιάστηκα και τον ρώτησα από ποιο μέρος των Βαλκανίων είναι. Ανταπέδωσε τις ευχές, σταμάτησε να παίζει και άρχισε να μου μιλά. Είναι ο Ρένο, από την Κραϊόβα της Ρουμανίας. Τσιγγάνος αν κρίνω από τα χαρακτηριστικά του. Ζει 55 χρόνια, πολλά από τα οποία τα έφαγε στην Ελλάδα, έχει ζήσει στην Κατερίνη, τη Λάρισα, την Αθήνα και τελικά τα τελευταία οκτώ αράζει στον Βόλο.

Λέγοντάς μου την καταγωγή του, του ανέφερα πως και εγώ έχω βρεθεί σε ορισμένες πόλεις της χώρας του. Μεταξύ αυτών, ξεχώρισε το Brasov, με ρώτησε αν πήγα χειμώνα εκεί, του απάντησα θετικά και μετά είπε πως είναι μαγικό το χειμώνα και με ρώτησε αν πήγα εκεί για σκι. Του είπα πως παίζω και εγώ μουσική και πήγαινα τότε για συναυλίες αλλά όχι πια. Με παράπονο λέει: "Γιατί σταμάτησες;", του έκανα τη χειρονομία του χρήματος και τότε αυτός λέει "Ε για αυτό σου λέω, γιατί σταμάτησες;" Δεν μπορούσα να του απαντήσω. Είχε απόλυτο δίκιο, γέλασα χαζά, τότε τη μουσική την είχα ρομαντικά στο μυαλό μου και όχι ως μέσο επιβίωσης και έκφρασης.

Κοιτάω τη θήκη του, μαζί με την προσφορά μου, δε πρέπει να είχε πάνω από 10 ευρώ. Του δείχνω και λέω "Πως πάει;"

"Σήμερα όχι καλά. Λεφτά δίνουν όχι επειδή τους αρέσει η μουσική, αλλά επειδή σε λυπούνται."

Μετά τον ρώτησα για τα ταξίδια του. "Από όλες τις ελληνικές πόλεις που βρέθηκες γιατί κατέληξες εδώ; Που σου άρεσε καλύτερα;"

Δείχνει με επιμονή το έδαφος και λέει "Εδώ! Η Κατερίνη δεν είχε κίνηση, δε τα έβγαζα πέρα, στη Λάρισα ήταν καλά, έπαιζα μαζί με άλλους και βγάζαμε 400 ευρώ τη μέρα, τουλάχιστον! Πληρώναμε ξενοδοχείο, φαγητό, τσιγάρα και αλκοόλ! Μετά η Λάρισα έγινε όπως θα γίνετε και εσείς, η Αθήνα ζούγκλα, τσιγκούνηδες, ρατσιστές, έρχονταν τα παιδάκια να με ακούσουν και οι μανάδες τους τα τραβούσαν μακριά, σαν να ήμουν άρρωστος!"

"Τι εννοείς όπως θα γίνουμε εμείς;"

Μου δείχνει γύρω μας και λέει: "Κοίτα, όλα αυτά τα μαγαζιά, τα μεγάλα με τα φώτα, είδανε ότι εσείς εδώ είστε ήρεμα και περνάτε απλά και καλά και έρχονται τώρα να σας εκμεταλλευτούν. Από το εξωτερικό, από την Αθήνα, έρχονται συνέχεια με τα λαμπερά τους φώτα. Να κοίτα!" Μου δείχνει πινακίδες αυτοκινήτων, άλλη από Θεσσαλονίκη και άλλη από Αθήνα. Ουσιαστικά μου μιλούσε για την εισβολή του Κεφαλαίου στις μικρές κοινωνίες, το οποίο αλλάζει εντελώς το πρόσωπο της εκάστοτε πόλης και από μια κουλτούρα παραγωγής και αυτάρκειας ωθεί τους πολίτες σε υπερκαταναλωτικά όργια. Συμφωνούσα μαζί του.

Η ώρα πέρασε και του είπα να συνεχίσει, ώστε να μη του κόβω το μεροκάματο. Κοίταξε το ρολόι της εκκλησίας και μη μπορώντας να διακρίνει την ώρα με ρώτησε αν είναι 8 ή 9. Του είπα πως είχε πάει 9. Τότε αυτός, σχεδόν χαρούμενος και δείχνοντάς μου ότι έχει παγώσει μου είπε πως δε θα παίξει άλλο.

Συνεχίσαμε την κουβέντα μας για λίγο ακόμη, μέχρι που έπρεπε να φύγω, χαιρετηθήκαμε. Στο τέλος μου πρότεινε μια μέρα να παίξουμε μαζί. Μου άρεσε πολύ η ιδέα!

Αυτό όμως που μου έκανε την περισσότερη εντύπωση, δεν ήταν τα λόγια του. Καθ΄όλη τη διάρκεια της κουβέντας μας, πριν από αυτή αλλά και αφού χαιρετηθήκαμε, το χαμόγελό του παρόν. Και πάντα ξεχωρίζουμε τα πλαστά από τα αληθινά, αυτό ήταν αληθινό. Δεν έχω δει πιο χαρούμενο άνθρωπο με τόσα λίγα. Εκτίμησα τον Ρένο πάρα πολύ για αυτό. Και ίσως να τον ζήλεψα και λίγο.






Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2015

"Come dance with me, come sing with me!"

Για να δεις πόσο απελευθερωμένος είναι κάποιος και κατά πόσο τα έχει βρει με τον εαυτό του, άρα και με τους γύρω του, προσκάλεσέ τον να χορέψει και να τραγουδήσει. Αν δε μπορεί να κάνει τίποτα από τα δύο, είναι ακόμη δέσμιος των εσωτερικών του δαιμόνων.

In order to see If people have fully accepted themselves, and thus others around them, just invite them to dance and sing. If they refuse both, they still belong to their inner deamons.


Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014

You are the seed.

You are the seed. Your root is the understanding of your past experiences. Your flower is everything that you offer to the world to make it a better place. The deeper the roots, the greater the flower. 

Είσαι ο σπόρος. Οι ρίζες είναι η κατανόηση των παρελθοντικών σου εμπειριών. Το άνθος είναι ό,τι προσφέρεις στον κόσμο για να τον κάνεις ένα καλύτερο μέρος. Όσο βαθύτερες οι ρίζες σου, τόσο ομορφότερο και δυνατότερο το άνθος σου.

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014

Pure Love .VS. Tainted Love

Τίποτα δεν απαιτεί περισσότερη συναισθηματική ενέργεια από το να Αγαπάς δίχως να έχεις ανάγκη. Κάθε άλλη, φθηνή, αγάπη δημιουργεί εξαρτήσεις και μεταμορφώνει το αγαπημένο ον σε άψυχο αντικείμενο. Όταν όμως αυτή η Αγάπη επέλθει, παίρνεις πίσω κάθε κομμάτι ενέργειας που ξόδευσες αρχικά, με τη μορφή της ευγνωμοσύνης, της αγνής χαράς και ένα ακλόνητο αίσθημα αυτοεκτίμησης. 

Το περίεργο με τούτη την υπόθεση, είναι ότι συνήθως, επιτυγχάνουμε αυτό το επίπεδο πραγματικής Αγάπης, πολύ καιρό αφού τα διάφορα αγαπημένα άτομα έχουν απομακρυνθεί από τις ζωές μας. Τότε συνειδητοποιούμε, ότι όσο καιρό ζούσαμε το πρόσωπο εκείνο, νιώθαμε μια κατώτερη, μολυσμένη έκφραση αγάπης. Και το ακόμη πιο περίεργο είναι ότι τις διαδικασίες που οδηγούν στην αγνή αυτή Αγάπη, συνήθως τις πυροδοτεί το συμβάν της απόσχισης, είτε αυτό είναι ο θάνατος ή ένας απλός χωρισμός.


Η παραπάνω συνειδητοποίηση οδηγεί στα συναισθήματα της ευγνωμοσύνης για την εξελικτική διαδικασία, του αυτοσεβασμού μιας και πλέον είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα όποια λάθη και να "εγκαταστήσουμε" ένα νέο μοντέλο αλληλεπίδρασης με τους ανθρώπους και τελικά ενθουσιασμό και αγνή χαρά λόγω του ότι είμαστε σε θέση και έχουμε θέληση να τεστάρουμε τη γνώση μας στην πράξη, και άρα να δούμε αν η εξέλιξη έπιασε τόπο ή πάτο! Το πλήθος των θετικών αυτών συναισθημάτων, δε μπορεί παρά να οδηγήσει στην Αγάπη του εαυτού, που είναι ό,τι πιο σημαντικό.


Την επόμενη φορά που θα δεις την οικογένειά σου, τους φίλους σου ή τη σύντροφό σου, φρόντισε να μη τους δεις ως αντικείμενα πρόσκαιρης ικανοποίησης, γιατί τελικά έτσι βλέπεις και τον εαυτό σου. Ζήσε τους ως αθάνατα όντα, γιατί τελικά ζεις αντιστοίχως και τον εαυτό σου.  



-------------



Nothing requires more emotional energy than the action of Loving without being needy. Every other, cheap love, creates addictions and transforms your loved ones into lifeless objects. However, when this pure Love occurs, you get back every single bit of the energy you gave away at the first place, in the form of gratitude, pure joy and a strong sense of self-esteem.

The strange thing about this whole situation, is that
we usually achieve this level of true Love, long after we stopped sharing our lives with our loved ones. Then, we realize, that for as long as you were together, you felt a lower, tainted kind of love. And even more surprising is the fact that the processes that lead to pure Love, are usually ignited by the event of loss, whether it's death or a simple break up.

The realization mentioned above leads to the feelings of gratitude, for the evolutionary process, self-esteem, since we're now able to understand any mistakes and to "install" a new model of interaction with people and finally excitement and pure joy, because we are ready and willing to test our knowledge in practice! Eventually, these positive emotions, can only make us truly Love ourselves, which is of huge importance.

Next time you see your family, friends or partner make sure not to see them as temporary satisfaction objects, because you end up also seeing yourself like this. Experience them as immortal beings, because you will finally end up experiencing yourself the same way!

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2014

Σοφία και Ευτυχία / Wisdom and Happiness

Δεν είσαι ουσιαστικά σοφός εάν δεν είσαι ευτυχής. Δεν είσαι πραγματικά ευτυχής εάν δεν είσαι σοφός.

You are not wise, unless you are happy. You are not truly happy, unless you are wise.